سوم دبستان بودم اولين بار كه هالي اومد. با پدرم رفته بوديم فروشگاه چادري (قدس) در چارراه پارك وي كه دفتر مشق بخريم. به نظرم پاييز بود. راديو يك برنامه ي طنز مسخره داشت كه توش يه آدم فضايي با لحن يك نواخت مي گفت: "هالي هالي سفينه - كسي ما رو نبينه - ببين مُچٍن (محسن) چي ميگه - بريم يه جاي ديگه" محسن هم همكارش بود كه آدميزاد بود و گوينده ي راديو. دفتر مشق ها را هم يادم هست 60 برگ خريديم 30 تومان. به نسبت آن روزها خيلي گران بود.

چرا تمام نمی‌شوی گرما، خاک، تب، داغمه بسته‌ی یک کهنه زخم، گُر،.. کی مرداد به خم می‌افتد تا بی‌قراری گورش را گم کند...

سپینود جان ما هم افسرده و خسته شدیم
کی سر انجام میشود این بی قراری های تبدار هر روز؟؟
هر چنداینجا این روزها بخاری روشن می کنیم,تابستان اينجا هم با ما سر ناسازگاری بنا کرده.....

ستاره هالي كه اومد من هم 14 يا 15 ساله بودم. شايد هم كمتر آره كمتر بودم. چون با اطمينان گفتم دفعه ديگه هم كه ستاره هالي بياد من زنده ام. يادمه خواهرم نگاه عاقل اندر سفيهي به من كرد كه احتمالا منظورش اين بود كه "چقدر احمقانه است اين اطمينان تو" مي دونم تو از گرماي تابستون متنفري. من هم كم كم دارم متنفر مي شم.

بچه كه بودم مامان زرگم تا اتاقي تو آسمون ميافتاد يه چيزي به نافش ميبست مثلن اين ابر جلوييه گرگه و او بقيه هم گوسفند و اين آقا گرگه افتاده دنبال گله. شبا هم كه ميشد اگه شهابي رد ميشد همين داستان بود. مثلن آره اين نور يه فرشته اس كه داره مياد خونه اش. البته چه خونه اي؟

بچه كه بودم مامان زرگم تا اتاقي تو آسمون ميافتاد يه چيزي به نافش ميبست مثلن اين ابر جلوييه گرگه و او بقيه هم گوسفند و اين آقا گرگه افتاده دنبال گله. شبا هم كه ميشد اگه شهابي رد ميشد همين داستان بود. مثلن آره اين نور يه فرشته اس كه داره مياد خونه اش. البته چه خونه اي؟

سپینود عزیز:
از اظهار لطفت به جغد ممنونم.
تیله‌باز