جشنواره ی فیلم کوتاه تهران شروع شد. از چهارشنبه در سینما ایران. خاطرات زیبایی از این جشنواره دارم. فیلم های زیبا و اعجازانگیزی در این جشنواره دیده ام. یک یا دوبار هم فیلم برای شان فرستادم که تنها یکی از آن ها یک بار با حضور 4-5 تماشاگر به نمایش درآمد!
فیلم کوتاه مثل داستان کوتاه است. اوج هنر و خلاقیت که با ایجاز همراه است. به گمان من هنر ناب و ادبیات ناب را می توان در فیلم و داستان کوتاه یافت. که معمولن هم نگاه مخاطب عام به دنبال شان نیست. مهجورند و غریب. اما پرمایه و اصیل.
القصه، غرض از این آن لاین نویسی، خبر دادن بود و معرفی این سایت(اینجا را کلیک کنید) تا بتوانید شرح فیلم ها و جزئیات این جشنواره را پی گیری کنید.
دقيقا فيلم كوتاه هم مثل مينيمال هاي زيبا ادبي مي مونه نگفتيد امسالم شما فيلم داريد؟
ايندفعه اگه خواستي فيلم كوتاه بدي ، بگو ما هم بيايم تا برات سوت بزنيم و تشويقت كنيم :)....
امان از دست شما تهراني ها!!منم دلم جشنواره مي خواد
چرا زندگی کوتاه؟؟؟؟؟
داستان كوتاه،فيلم كوتاه،اعجاز در ايجاز.نمي دانم اين چه هنري است كه من استعدادش را ندارم. من آدم پرگويي نيستم. تو مي داني .اما نميدانم چرا وقتي مي خواهم بنويسم نمي توانم خلاصه كنم. نمي توانم در چند خط حرف دلم را بريزم بيرون. از خواندن داستانهاي كوتاه خيلي لذت مي برم. مثل معجزه مي مانند. هنوز تاثير داستان "خارش" تو را با خودم دارم. اما حتي نمي توانم پيام كوتاه هم براي كسي بنويسم. مي بيني كه!
به من سر بزن. اول راهم و به راهنماييهاي استادانه تو شديد نياز دارم.