July 03, 2004

شنبه, 13 تير 1383

سینما تا ابد حسرت دن کورلئونه را خواهد خورد

این که فرانسیس فورد کاپولا بود که دن کورلئونه را ساخت یا مارلون براندو زیاد به فکر کردن نیازی ندارد. سینما با نام هایی مانند آخرین تانگو در پاریس، در بارانداز، ژولیوس سزار، اتوبوسی به نام هوس، و... سینما شد. و همه این نام ها با کسانی مانند مارلون براندو. و اهمیتی ندارد اگر براندو در جزیره ی خصوصی اش، بدون مراعات رژیم غذایی، در انزوا یا در لذت زندگی می کرد. مهم این بود و هست که سینما تا آخر عمر نامعلوم خود حسرت چون او را خواهد خورد.

سپینود | July 3, 2004 01:48 AM
Comments

براندو يكي از اخرين باز ماندگان نسل سينمايي رويايي بود ......حيف....اما براندو نه تنها در جزيره اش نمرد بل در يك اپارتمان كوچك يك خانه مرد و بيشترين ثروت خود را صرف بيرون اوردن پسرش از زندان كرد ....ومي داني كه پسرش بعلت قتل در زندان است هنوز حيف براندو هم رفت كم كم اوناي كه مي شناسم دارند مي رند ...........دارم بزرگ مي شم....

Posted by: ماني پاكان at July 3, 2004 04:11 AM

سلام . فكر كنم خيلي بي ربط باشه اگر بگم فقط پدرخوانده ي يك رو ديدم و بقيه ي اين فيلمها رو كه گفتيد نديدم . عجب افتضاحي مگه نه ؟! و لي اين حرف من يك واقعيت رو هم داره كه هر وقت بخوام ميتونم اونها رو ببينم . و يك چيز ديگه . شايد سينماي امروز روي شخصيتها نمي گردهو روي فكر ها مي چرخه . ميدونم تخصصي ندارم ولي فيلم ديدن مخاطب نداره . فلسفه ي ميتريكس وقتي اون آقاهه از بالا به تمام موجودات توليد شده ي شبيه خودش نگاه مي كنه مثل يك شوك تصويري بود . و براي من قشنگ تر از تصوير به رگبار بستن پسر دن كورلئونه .

Posted by: hosein at July 3, 2004 06:10 AM

سلام دوست عزیز . وبلاگ بسیار زیبایی دارید . تبریک می گم . در وبلاگ من این روزها مطلبی با موضوع متل ها و افسانه های ایل قشقایی خواهید خواند . البته اگر قابل بدانید . منتظر شما هستم .

Posted by: at July 3, 2004 10:12 AM

سلام.
نسل غول هاي سينما در حال انقراضه....
فكر ميكني چند تا اسطوره در سينما مثل مارلون براندو داريم كه زنده باشند؟

Posted by: پدر at July 3, 2004 10:44 AM

وقتي كه جمعه عصر شنيدم كه رفت احساسم به تكاپو افتاد تا با كمال ميل و رغبت بگم خدا بيامرزدش. پوزخندي از اطرافيان نصيبم شد. اما مي دانستم كه خدا در انحصار ملت هميشه در صحنه نيست و نخواهد بود! اسطوره ها در زماني هاي دور در متن در واژه ساخته و پرداخته مي شدند و بعد ريشه در تفكر مي دواندند و به تصوير مي نشستند اما امروز تصوير جايگاهي دارد كه خود به تنهايي اسطوره مي سازد و براندو يكي از آن اسطوره هاي معاصر ما بود كه از قله هاي المپ و دماوند تا دشت هاي بوفالو را يك پارچه طي ميكند. اسطوره ها هيچ وقت نمي ميرند.

Posted by: فرهاد at July 3, 2004 05:39 PM

aaghaaye brando in name baraaye shomaast . engilisi nist am'maa horoofash baraaye shomaa aashenaast shaayad betevaanid harfam ra bekhaanid va befahmid . be har haal man joore digary balad nistam benevisam . khastam beuyam bozorg tarin lezatam dar zendegy vaghty bood ke baa pesare 10 saaleam ke aan roozhaa 9 saalash bood pedar khande raa didim . motashakoram be khaatere baaziye zibaayetaan!... mamnoon be khaatere lezaty ke be man o pesaram daadid ... raasty haaletaan che tor ast ?

Posted by: zaneabi at July 3, 2004 08:31 PM

سلام بر شما.چطوريد؟واقعن اتفاق ناگواري بود.با شما موافقم.ادم به اين شخصيتها كه فكر مي كنه چه نظري مي تونه در باره خودش بده؟

Posted by: shahram asadi at July 4, 2004 12:03 AM

روحش شاد. مساله اينجاست كه براندو مرد اما دن كورلئونه چي؟ جاودانگي. همين.

Posted by: vahid at July 4, 2004 12:06 AM

سلام. در مورد آن سي دي شهرقصه كه گفتيد آيا تصويري بود؟ من صوتي اش را دارم ولي خيلي دوست دارم تصويري اش را ببينم.آيا جائي در اينترنت هست كه بشود دانلودش كرد؟

Posted by: fozoolak at July 4, 2004 02:13 AM

خبرشو توي بي بي سي خوندم
فقط خدا ميدونه كه چقدر ناراحت شدم:((

Posted by: zahra at July 4, 2004 12:47 PM

واقعا

Posted by: nilo at July 4, 2004 02:52 PM

آنروز همه چيز آدم ها را به ياد سقوط سليمان مي انداخت .

Posted by: MOHSEN at July 4, 2004 04:47 PM

سلام می خوام نظرتونو در باره ی بهرام رادان و محمد رضا گلزار بدونم
نظرتونو به ایمیل من بفرستید

Posted by: at August 29, 2004 02:34 AM